Dionica od Lapišnice do Rogatice dobila je naziv “Put srpskih žrtava Starog Broda na Drini”, čime se ostavlja trajni podsjetnik svakom putniku na pokušaj zatiranja srpskog naroda sa lijeve strane Drine, ali i na cijenu kojom je plaćen njegov opstanak, izjavio je gradonačelnik Istočnog Sarajeva Ljubiša Ćosić.
Ćosić je u izjavi Srni najavio da je naredne sedmice planirano postavljanje saobraćajnih tabli kojima je i zvanično dionica magistralnog puta Lapišnica-LJubogošta-Podromanija-Rogatica dobila naziv “Put srpskih žrtava Starog Broda na Drini”.
On je naglasio da u danima kada grad Istočno Sarajevo molitveno i svečano proslavlja svog nebeskog zaštitnika, Svetog sveštenomučenika Petra Sarajevskog i Dabrobosanskog, inicijativa za očuvanje pamćenja na stradanje srpskog naroda u toku Drugog svjetskog rata stupa u svoju završnu fazu.
Ćosić je rekao da je ovaj projekat realizovan uz zvaničnu saglasnost Ministarstva saobraćaja i veza Republike Srpske, kao i Javnog preduzeća “Putevi”, te sa blagoslovom NJegovog visokopreosveštenstva mitropolita dabrobosanskog Hrizostoma.
On je istakao da će se ovim memorijalnim obilježjem svaki putnik koji bude prolazio ovom dionicom podsjetiti na statističku činjenicu da je sada na prostoru koji je obuhvatala NDH trebalo da živi 3,21 milion Srba, kojih je danas trenutno nešto manje od milion u onom “ostatku ostataka srpskog naroda sa lijeve strane Drine” – u Republici Srpskoj.
Prema njegovim riječima, prožimanjem spomena na Svetog Petra Dabrobosanskog i trajne uspomene na starobrodske mučenike, ova dionica puta prestaje da bude samo saobraćajna veza i postaje koridor pamćenja.
“Svaki kilometar, od Lapišnice do Rogatice, opominje na cijenu slobode i podsjeća da staza kojom danas slobodno hodimo nosi na sebi stope našeg naroda gonjenog ka Drini sa ciljem sistematskog zatiranja svega srpskog”, rekao je Ćosić.
Ćosić je podsjetio da je kao nepokolebljivi Hristov vojnik, Petar /Zimonjić/ postao jedna od prvih velikih žrtava ustaških kazamata i logora.
“Koliko je bio stamen i ugledan kod svog naroda, ali i kod naroda koji su živjeli u povjerenoj mu eparhiji, govori činjenica da ni danas nije otkriveno mjesto konačnog stradanja, da nemamo mošti pred kojim bismo se molili, ali da je i takav, fizički neprisutan, postao trajni simbol Vaskrsenja njegove pastve, što se posebno odnosi na Srbe iz Sarajeva, koji su ponosno i prkosno pod njegovim svetiteljskim okriljem nastavili da žive u novom, Srpskom Sarajevu”, napisao je Ćosić.
