Danas se navršava 200 godina od rođenja Ljubomira Nenadovića, srpskog književnika, diplomate, profesora i ministra prosvjete, koji je ostavio značajan trag u književnom, kulturnom i javnom životu Srbije 19. vijeka.
Nenadović je rođen 26. septembra 1826. godine u Brankovini, kod Valjeva, u jednoj od najpoznatijih porodica ustaničke Srbije. Njegov otac bio je prota Matija Nenadović, a djed Aleksa Nenadović, čije je pogubljenje od strane dahija bilo među događajima koji su prethodili Prvom srpskom ustanku.
Školovao se u Beogradu, Pragu, Berlinu i Hajdelbergu, kao jedan od prvih državnih stipendista Kneževine Srbije. Prve pjesme objavio je već sa 17 godina, u listu „Podunavka“, a nakon povratka sa školovanja 1848. godine postao je profesor beogradskog Liceja.
Iako je njegova poezija bila popularna među savremenicima, Nenadović je najveći književni trag ostavio kao putopisac. Među njegovim najpoznatijim djelima su „Pisma iz Italije“, „Pisma iz Švajcarske“, „Pisma iz Njemačke“, „Pisma iz Pariza“ i „O Crnogorcima“. Njegovo pisanje odlikovali su vedar duh, jednostavnost i želja da čitaocima približi krajeve, ljude i običaje koje je upoznavao tokom brojnih putovanja.
Nenadović je 1850. godine pokrenuo list „Šumadinka“, koji je, uz prekide, izlazio do 1857. godine. Iako prvobitno zamišljen kao književno glasilo, list se bavio i političkim temama, a istoričari političke misli svrstavaju ga među rane glasove srpskog liberalizma.
Obavljao je i važne državne dužnosti. Bio je sekretar Srpske agencije u Carigradu, a 1860. godine postao je ministar prosvjete Kneževine Srbije i predsjedavajući Društva srpske slovesnosti, preteče današnje Srpske akademije nauka i umjetnosti. Prilikom osnivanja Srpske kraljevske akademije imenovan je za jednog od njenih prvih 16 članova.
Nakon penzionisanja 1868. godine najviše je boravio u Valjevu i okolini, gdje je nastavio da piše i doprinosi kulturnom životu. Pomagao je i školovanje mladih umjetnika, među kojima je bio slikar Dragomir Glišić.
Ljubomir Nenadović preminuo je u februaru 1895. godine. Prema sopstvenoj želji, sahranjen je u porti crkve u rodnoj Brankovini.
