Navršile su se 22 godine od varvarskog zločina pripadnika tadašnjeg SFOR-a koji su u Palama gotovo nasmrt pretukli pravoslavnog sveštenika paroha Jeremiju Starovlaha i njegovog sina vjeroučitelja Aleksandra, koji je od zadobijenih povreda ostao stoodstotni invalid.
Nasilnike, pripadnike tadašnjeg SFOR-a, nikada nije stigla zaslužena kazna za ovaj zločin nad nevinim srpskim civilima.
Pripadnici SFOR-a su u noći između 31. marta i 1. aprila 2004. godine eksplozivom razvalili ulazna vrata Parohijskog doma u Palama u kojem su u dva stana živjele svešteničke porodice Zekić i Starovlah.
Potom su upali u stan porodice Starovlah i svešteniku Jeremiji i njegovom sinu Aleksandru tvrdim predmetima i mehaničkim oruđem nanijeli teške fizičke povrede opasne po život, koje su ostavile trajne posljedice po njihovo zdravlje.
Vitorka Starovlah, supruga sveštenika Jeremije, pretrpjela je teške psihičke trenutke koji su u njoj izazvali jaku duševnu bol jer joj nije bilo dozvoljeno da pomogne sinu i suprugu, a kasnije je strahovala za njihove živote i oporavak, te brinula kako će njen sin Aleksandar nastaviti život sa zadobijenim posljedicama.
Pripadnici SFOR-a su Aleksandra i Jeremiju, teško povrijeđene i u besvjesnom stanju, prebacili helikopterom do Kliničkog centra u Tuzli, gdje im je ukazana hitna medicinska pomoć, da bi kasnije nastavili liječenje na Vojnomedicinskoj akademiji u Beogradu i oporavak u rehabilitacionim centrima.
NAPADI NA SRPSKU PRAVOSLAVNU CRKVU I SRBE TRAJU VEĆ 922 GODINE
Istoričar iz Istočnog Sarajeva Delibor Kajević kaže za da jesu prošle 22 godine od stradanja Starovlaha, ali i da istorijski gledano, napadi na pravoslavni narod, na srpsku crkvu traju veoma dugo.
“Prošle su 22 godine od tih nemilih događaja u Palama, ali ja bih se vratio u istoriju, pa bih rekao da to traje 922 godine, jer sa istorijskog stanovišta svi su srpski neprijatelji napadali na Srpsku pravoslavnu crkvu, na taj bedem srpskog naroda”, naglašava Kajević.
Sveštenička porodica Starovlah, ističe Kajević, jedna je od stradalničkih i mučeničkih jer je na sebe primila udarce srpskih neprijatelja zarad istine, a Srpska pravoslavna crkva čuva tu istinu.
“Ne želim da budem portparol Srpske pravoslavne crkve, ali to je jednostavno tako. I malo je koji narod, kao srpski, u istoriji i u posljednjim civilizacijama toliko vezan za svoju crkvu, za svetosavlje. Možda bih mogao uporediti vezu Italijana ili Iraca sa katoličkom crkvom. Treći su sigurno Srbi koji su neraskidivo vezani sa svoju Srpsku pravoslavnu crkvu”, naveo je Kajević.
PRAVOSLAVCI SE MORAJU ODUPRIJETI POLITIČKIM UDARIMA SA ZAPADA
Kajević izražava ogorčenje što i se i dan–danas bilježe skoro svakodnevni napadi, ne samo na sveštena lica, nego se skrnave srpska groblja, crkve i pravoslavne svetinje, kako u Federaciji BiH, tako i u Hrvatskoj, te na privremeno otetoj srpskoj teritoriji – na samoproglašenom Kosovu, lažnoj državi, čiji je jedini cilj istrebljenje srpskog naroda sa vjekovnih ognjišta i beskrupulozna uzurpacija i otimačina pravoslavnih svetinja.
Prema njegovoj ocjeni, riječ je o političkim udarima na Srpsku pravoslavnu crkvu, na srpsko jedinstvo.
“Ali, to sad nije samo ovdje. Pogledajmo Ukrajinu. Što se dešava u Ukrajini? Šta ako neko uzme Pečujsku lavru. Uzeće je. Uzeće i sve oni silne mošti iz Pečujske lavre zato što su pravoslavne, zato što je u njima moć. Da li je to igra protestantizma, Vatikana, istorijski apsolutno nebitno, ali to se događa na ovim prostorima”, upozorava Kajević.
On smatra sramotnim što je Uefa nedavno kaznila FK “Crvena zvezda” sa 100.000 evra jer su navijači postavili koreografiju sa likom Svetog Simeona, dok, sa druge strane, ne smeta kada njemački navijači postave pentagram i ogromnu koreografiju đavola, ili neko njima sličan okači LGBT zastavu.
“Sve to su strašni pritisci i mi to moramo izdržati. Srpski narod je mučenički i trpeljiv narod, izdržaće sve to sa vjerom u Boga. Srbi su i do sada bili na velikim iskušenjima, pa će prevladati i ove najnovije bjelosvjetske pošasti bestijalnog Zapada”, istakao je Kajević.
KOSTOVIĆ: STAROVLASI, ABAZOVIĆI JUČE – KO SU SLJEDEĆE ŽRTVE SUTRA?
Istoričar iz Istočnog Sarajeva Aleksandar Kostović s tugom se prisjetio ne samo stradanja porodice Starovlah nego i nevine srpske porodice Abazović kod Rogatice, a za te i mnoge druge sramotne zločine nad Srbima niko od pripadnika takozvanih multinacionalnih snaga nije adekvatno kažnjen.
“I sad se postavlja pitanje – kakva se poruka time šalje? Je li to znači kad neko prođe bez posljedica da su takve stvari dozvoljene, da su takve stvari poželjene? Šta tačno znači upasti nekome u kuću, prebiti nevine i nedužne ukućane bez ikakvih dokaza, napraviti im neviđeno zlo? Ti naši ljudi su ostali trajni invalidi, i niko nikakvu odgovornost nije snosio za to. Kakva je to poruka nama, srpskom narodu?”, pita Kostović.
Svekoliki srpski narod i dan-danas napad pripadnika SFOR-a na svešteničku porodicu Starovlah doživljava kao surovi i bezobzirni napad i na Srpsku pravoslavnu crkvu i na Srbe.
Zato ne treba da čudi to što Srbi u Republici Srpskoj neće dozvoliti da im političko Sarajevo kroji sudbinu, na suludim postulatima “Islamske deklaracije”, čiji je autor bivši lider muslimasnkih ekstremista Alija Izetbegović, zagovornik takozvane unitarne BiH.
KO TO TAMO NE POŠTUJE DEMOKRATIJU, LJUDSKA PRAVA, PRAVDU?
“Brutalni napad na sveštenika Jeremiju i njegovu porodicu nije bio samo atak na njega, već na Srpsku pravoslavnu crkvu i na srpski narod kome su tadašnji silnici jasno stavili do znanja da mogu, kao njihovi istorijski prethodnici, da sa Srbima rade šta hoće, a da za to ne odgovaraju”, rekao je ranije sociolog iz Istočnog Sarajeva Vladimir Vasić.
Prema njegovim riječima, ovaj sramni čin pokazao je svu brutalnost i osionost vojne jedinice zadužene za “implementaciju mira” u BiH, pri čemu je s uma namjerno smetnuta priča o demokratiji, ljudskim pravima, internacionalnoj pravdi.
Prema njegovom mišljenju, ako je demokratija skoro na smrt premlatiti Jeremiju i Aleksandra, ako je demokratija uoči pravoslavnog Božića ubiti Radu Abazović u Rogatici, ako je demokratija nasilničko ponašanje, ako je vojničko dostojanstvo terorisati civile i plašiti djecu – onda se dobro trebamo zapitati kako se bjehu zvale neke ideologije protiv koji su se onomad borile svjetske sile i za šta su Srbi sa nekim, sada neznanim, saveznicima najviše krvarili!?
SFOR-ov ZLOČIN PROŠAO BEZ ZASLUŽENE KAZNE
Za članove porodice Starovlah koje su usred noći brutalno pretukli pripadnici SFOR-a, Škoti i Slovenci, nažalost, nema nikakve satisfakcije osim određene finansijske odštete, na ime nematerijalne štete, ali i to je platila BiH, a ne SFOR.
Sud BiH djelimično je 1. oktobra 2010. godine usvojio tužbeni zahtjev Jeremije, Aleksandra i Vitorke Starovlah, te odlučio da BiH ovoj porodici isplati nešto više od 300.000 KM odštete.
Sud je tada odbio zahtjeve porodice Starovlah za naknadu štete na ime pretrpljene duševne boli zbog povrede privatne imovine, doma i nekažnjavanja počinilaca, na ime uništenih stvari, te pomoći i tuđe njege za Jeremiju.
Advokat porodice Starovlah Miljkan Pucar rekao je ranije Srni da je, nažalost, kompletan ovaj tragični događaj sudski završen i da je porodica Starovlah i dalje suočena sa borbom da prevlada sve strahove i traume, psihičke i fizičke, koje su doživjeli te kobne noći.
Pucar je naveo da pravične naknade za fizičku i duševnu bol, kao nematerijalnu štetu koja je nanesena Aleksandru Starovlahu, koji je nakon fakulteta trebalo da pokrene normalan život – nema, a za to direktnu odgovornost snosi takozvana međunarodna zajednica, SFOR posebno.
Prota Miomir Zekić, nekadašnji starješina hrama Uspenija Presvete Bogorodice u Palama, rekao je svojevremeno za Srnu da njemu i njegovim kolegama sveštenicima niko nikada ništa, sve ovo vrijeme, a otišao je i u penziju, nije rekao zašto se desio taj stravični napad na nevine ljude, sveštenike Srpske pravoslavne crkve i članove njihovih porodica.
“Čiji je to hir bio da tuku nedužne i nevine čestite ljude, pitanje je na koje se niko nikada iz takozvane međunarodne zajednice nije udostojio da nam odgovori, osim predstavnika Mađarske, koji su nam rekli da njihovi vojnici te noći nisu bili na Palama?”, pita se Zekić.
