Na današnji dan 1978. umro je srpski pisac Skender Kulenović, član Srpske akademije nauka i umjetnosti, autor potresne poeme “Stojanka majka Knežopoljka”. Posle Drugog svetskog rata bio je direktor drame u sarajevskom pozorištu i urednik beogradske izdavačke kuće “Prosveta”. Dela: roman “Ponornica”, poeme “Ševa”, “Zbor derviša”, drama “Svjetlo na drugom spratu”, komedije “Đelidba”, “Večera”, soneti “Ocvale primule”.
Njegova najznamenitija pjesma predstavlja svjedočanstvo užasa i klanja koje su nad srpskim civilima na Kozari počinili pripadnici hrvatske vojske – ustaše, uz pomoć njemačkih saveznika.
Skender Kulenović rođen je u Bosanskom Petrovcu, gdje je završio osnovnu školu, a potom, nakon naglog osiromašenja porodice /agrarna reforma/, prelazi u majčino rodno mjesto Travnik.
Tu je završio Jezuitsku gimnaziju. Već u trećem razredu javio se sa prvim književnim radom, zbirkom soneta “Ocvale primule”. Studirao je pravo na Univerzitetu u Zagrebu.
Skender Kulenović 1941. godine stupa u prvi partizanski odred Bosanske Krajine.
Zbog svog velikog književnog doprinosa izabran je za dopisnog člana SANU, a 21. marta 1974. godine za njenog redovnog člana.
Umro je 25. januara 1978. godine u Beogradu.
Kao i mnoge druge ličnosti koje su vjeroispovijest odvajale od nacionalnog i izjašnjavale se kao Srbi čije je vjersko porijeklo muslimansko ili su imale bliske veze sa srpskim institucijama, i Skender Kulenović je nakon raspada Jugoslavije postao meta vandala i ekstremista.
Tako je u federalnom Sarajevu srušena Skenderova bista, smještena na trgu koji je nazvan po Aliji Izetbegoviću, lideru SDA i jednom od najvećih krivaca za rat u BiH tokom devedesetih godina prošlog vijeka.
