U Palama su danas obilježene 34 godine od formiranja i početka rada Vojne bolnice “Koran”, nakon što su iz Sarajeva protjerani ljekari srpske nacionalnosti.
Predsjednik Skupštine Boračke organizacije opštine Pale Radosav Živković poručio je da bez bolnice, medicinskog osoblja i logističke podrške ne bi bilo moguće opstati u ratnim uslovima.
“Vojska ne znači ništa ako iza nje ne stoji medicinska i logistička podrška. Svi koji su dali doprinos u odbrani Republike Srpske moraju biti pomenuti”, izjavio je Živković novinarima.
On je rekao da poseban značaj ovogodišnjem obilježavanju daju učenici Srednjoškolskog centra “Pale”.
Prema njegovim riječima ovo je prvo obilježavanje u kalendarskoj godini, uz napomenu da u junu slijedi niz aktivnosti u znak sjećanja na 1992. godinu.
Nada Šinik, koja je 1992. godine izbjegla iz Sarajeva i počela raditi u vojnoj bolnici “Koran” u Palama pružala je stomatološke usluge svim ranjenicima, bolesnicima i pripadnicima vojske.
Ona je kasnije na zahtjev opštine nastavila da radi u Domu zdravlja, isključivo za potrebe vojske i to potpuno besplatno.
“Iz toga perioda nosim snažne uspomene iako je posla bilo mnogo, ali je sve imalo svoju svrhu i značaj. U bolnici smo živjeli kao jedna porodica, nije bilo podjela, nesuglasica i svi smo pomagali jedni drugima i bili tu kada je bilo najpotrebnije”, naglašava Šinikova.
Ona navodi da je tada bio pravi primjer zajedništva.
Načelnik opštine Pale Dejan Kojić izjavio je da se obilježavaju 34 godine od početka rada ratne bolnice “Koran”, koja je bila smještena u tadašnjem hotelu i radila sve do 30. juna 1996. godine.
Pored ove, on navodi da su na Sarajevsko-romanijskoj regiji bile organizovane još tri ratne bolnice.
Kojić podsjeća da su nakon izbijanja rata, ljekari koji su radili u Sarajevu, iz straha i zato što im nije bilo omogućeno da dolaze na posao, napuštali grad i zajedno sa ostalim zdravstvenim radnicima organizovali rad ovih bolnica, među kojima je bila i bolnica na Koranu.
“Iako su radili u izuzetno teškim ratnim uslovima, ljekari i medicinsko osoblje pružali su kvalitetnu zdravstvenu zaštitu, uz maksimalno zalaganje i požrtvovanost. Podaci da je kroz bolnicu prošlo oko 20.000 pacijenata i da je obavljeno oko 12.000 operativnih zahvata najbolje svjedoče o značaju njihovog rada i broju spasenih života tokom rata”, ističe Kojić.
Predsjednik Skupštine grada Istočno Sarajevo Boško Jugović podsjetio je da je ratna bolnica osnovana početkom 1992. godine zahvaljujući entuzijazmu i patriotizmu pojedinaca, koji su dali nemjerljiv doprinos u Odbrambeno-otadžbinskom ratu.
“Danas jasnije shvatamo koliko je njen značaj bio veliki iza linije fronta i koliko su zajedništvo i požrtvovanost ljudi bili presudni”, navodi Jugović.
Jugović kaže da posebnu zahvalnost duguju medicinskom i nemedicinskom osoblju, ljekarima, hirurzima, stomatolozima i farmaceutima koji su u teškim uslovima spasili hiljade života.
Prema njegovim riječima, važno je da se njeguje kultura sjećanja i zato grad Istočno Sarajevo pruža podršku ovakvim obilježavanjima, navodeći da će danas u krugu Bolnice “Srbija” biti otvoren spomen-park.
Ratna Vojna bolnica “Koran”, formirana u okviru Četvrtog sanitetskog bataljona Sarajevsko-romanijskog korpusa Vojske Republike Srpske, počela je da radi na Palama 4. aprila 1992. godine, u prostorijama nekadašnjeg hotela “Koran”.
Početak građanskog rata u BiH onemogućio je mnoge zdravstvene radnike da dolaze na svoja radna mjesta, posebno u Sarajevu. Sve bolnice koje su tada postojale ostale su u gradu pod muslimanskom kontrolom.
Zbog ratnih dejstava i progona ljekara srpske nacionalnosti iz Sarajeva, početkom rata na području Sarajevsko-romanijske regije osnovane su ratne bolnice “Podromanija” na Sokocu, “Žica” na Ilidži, “Kasindol” u Lukavici i “Koran” na Palama.
U blizini ratne bolnice na Koranu nalazi se spomen-ploča na kojoj je ispisano da je od 4. aprila 1992. do 30. juna 1996. godine u ovoj zdravstvenoj ustanovi liječeno više od 20.000 ljudi i izvršeno više od 12.000 operacija.
Spomen-ploča simbolizuje značaj ove ustanove tokom Odbrambeno-otadžbinskog rata i svjedoči o nadljudskim naporima ljekara i zdravstvenog osoblja u liječenju srpskih boraca i civila.
