Fond za penzijsko i invalidsko osiguranje Republike Srpske isplaćuje penzije za ukupno 287.147 penzionera, među kojima je više od 56.000 korisnika koji žive van Republike Srpske, u čak 32 države svijeta.
Naime, ovi podaci odražavaju široki međunarodni obuhvat Fonda, koji omogućava isplatu penzija korisnicima bez obzira na njihov trenutni boravak.
Najveći broj penzionera izvan Republike Srpske prima penzije u Srbiji (21.385), dok slijede Hrvatska (13.999) i Federacija Bosne i Hercegovine (12.542).
Značajan broj korisnika prisutan je i u evropskim zemljama poput Austrije (2.160), Crne Gore (1.667), Njemačke (1.441), Slovenije (1.057) i Švedske (552).
Fond takođe obuhvata korisnike u dalekim zemljama poput Australije (491), Nizozemske (233), SAD (209), Sjeverne Makedonije (178), Švajcarske (120) i mnogih drugih.
“Iznos najviše penzije u Republici Srpskoj je 3.228,64 KM i prema Zakonu o penzijskom i invalidskom osiguranju je limitirana koeficijentom 4, dok je iznos najniže penzije u i Srpskoj utvrđen u pet nivoa u zavisnosti od dužine penzijskog staža i to najniža penzija za penzijski staž do 15 godina iznosi 300,61 KM, najniža penzija za 15-20 godina staža iznosi 360,76 KM, najniža penzija za 20-30 godina staža iznosi 420,90 KM. Najniža penzija za 30-40 godina staža iznosi 481,08 KM, najniža penzija za 40 godina i više penzijskog staža iznosi 601,35 KM”, navode iz Fonda.
Kako dodaju, prava iz penzijskog i invalidskog osiguranja u skladu su sa Zakonom o penzijskom i invalidskom osiguranju Republike Srpske.
“Za slučaj starosti – starosna penzija, za slučaj invalidnosti – raspoređivanje na drugo radno mjesto, prekvalifikacija ili dokvalifikacija, novčane naknade u vezi sa smanjenom radnom
sposobnošću, invalidska penzija, i za slučaj smrti osiguranika, odnosno korisnika starosne ili invalidske penzije – porodična penzija”, navode iz Fonda.
Kako dodaju, pravo na starosnu penziju ima osiguranik kada navrši 65 godina života i najmanje 15 godina staža osiguranja.
“Osiguranik koji nema navršenih 65 godina života ima pravo na starosnu penziju kada navrši 60 godina života i 40 godina penzijskog staža. Takođe, osiguranik žena koja nema navršenih 65 godina života ima pravo na starosnu penziju kada navrši 58 godina života i 35 godina staža osiguranja”, navode iz Fonda.
Kako dodaju, osiguraniku koji ima navršen staž osiguranja sa uvećanim trajanjem starosna granica za ostvarivanje prava na starosnu penziju od 65 godina života snižava se za ukupno uvećanje staža, a najviše do 55 godina života.
Uvećanje staža je razlika između ukupno utvrđenog staža osiguranja sa uvećanim trajanjem i staža osiguranja u efektivnom trajanju za isti period.
“Pravo na invalidsku penziju ima osiguranik kod kojeg nastane invalidnost prije navršenih 65 godina života, pod uslovom da na dan nastanka invalidnosti ima određene godine staža osiguranja, odnosno ukupnog penzijskog staža, izuzev kada se dužina penzijskog staža zanemaruje zbog povrede na radu ili profesionalne bolesti. Pravo na porodičnu penziju imaju članovi porodice umrlog osiguranika koji je na dan smrti ispunjavao uslove za starosnu ili invalidsku penziju i članovi porodice umrlog korisnika starosne ili invalidske penzije”, navode iz Fonda.
