Bitka na Košarama, jedna od najtežih u novijoj srpskoj istoriji, u kojoj je 108 vojnika poginulo braneći državnu granicu od albanskih snaga i NATO-a, počela je 9. aprila 1999. godine.
Bitka za karaulu Košare na granici tadašnje SR Jugoslavije i Albanije smatra se najvećom u novijoj srpskoj istoriji u kojoj je nešto više od 1.000 srpskih vojnika, bez dovoljno municije, branilo otadžbinu od napada snaga koje su brojale od 5.000 do 6.000 Albanaca i njihovih pomagača.
Najveći broj srpskih snaga na Košarama činili su vojnici na redovnom odsluženju vojnog roka prosječne dobi od 19 do 20 godina, a borili su se i Srbi dobrovoljci iz inostranstva, te kozaci.
Bitka na Košarama počela je 9. aprila 1999. godine i trajala 67 dana, sve do završetka NATO agresije na SR Jugoslaviju, odnosno potpisivanja Kumanovskog sporazuma i povlačenja Vojske Jugoslavije sa Kosova i Metohije.
Napad albanskih terorista, potpomognut avijacijom NATO-a, počeo je oko graničnog prelaza Raša Košares, na granici Jugoslavije i Albanije, a cilj je bio da se presijecanjem komunikacije između jedinica Vojske Jugoslavije u Đakovici i Prizrenu, omogući kopnena invazija i ovladavanje prostorom Kosova i Metohije.
U borbama su učestvovali dijelovi 125. i 549. motorizovane brigade Vojske Jugoslavije, elementi 63. i 72. specijalne brigade, kao i grupa stranih dobrovoljaca među kojima je najviše bilo Rusa.
Sa albanske, brojno višestruko nadmoćnije strane, učestvovali su pripadnici terorističke OVK, regularne vojske Albanije, Legije stranaca i avijacija NATO-a, čiji su avioni svakodnevno bombardovali položaje Vojske Jugoslavije i otežavali dopremanje hrane, municije i pojačanja.
Borci na Košarama, kao i učesnici bitke na Paštriku, koja je uslijedila krajem maja, uspjeli su da spriječe prodor albanskih terorista na teritoriju Srbije.
Na Košarama je poginuo 21 oficir i podoficir, 50 mladića na odsluženju vojnog roka, 13 vojnih obveznika i 24 dobrovoljca, a ranjeno je 256 boraca.
