Film “Djeca u Geheni”, koji govori o stradanju srpskog naroda u Starom Brodu tokom Drugog svjetskog rata, prikazan je sinoć sokolačkoj publici.
Scenarista filma Velibor Simić rekao je novinarima da je ovo autorski film učenika Srednjoškolskog centra “Vasilije Ostroški” i da je ideja potekla od članova sekcije “Kultura sjećanja”.
“Film govori o stradanju srpskog naroda sa područja romanijske regije u Starom Brodu. Važno je znati da je genocid nad Srbima sprovođen sve do 1945. godine”, rekao je Simić, koji je u profesor istorije.
On je naveo da su u filmu prikazane potresne ispovijesti desetoro svjedoka zločina u Starom Brodu, te da je bilo i onih koji nisu imali snage da stanu pred kamere, jer su im to bila traumatična sjećanja.
Svjedok stradanja Srba u Starom Brodu Spasoja Đerić rekao je da je sa samo četiri i po godine bio u koloni koja je bježala prema Drini od Francetićević ustaša.
On je naveo da Zapad nikada nije osudio zločine počinjene nad srpskim narodom, podsjetivši da je u ustaškom logoru Jasenovac ubijeno 700.000 Srba.
“Da su Srbi ubili 700.000 hrvatskih mačaka, Zapad bi svakog Srbina osudio na vječne robije, a sa druge strane za zločine nad Srbima niko ne odgovara”, rekao je Đerić.
Načelnik opštine Sokolac Strahinja Bašević rekao je da su učenici Srednjoškolskog centra “Sveti Vasilije Ostroški” napravili istorijski dokument, jer je ovo možda posljednji film koji će imati izjave živih svjedoka zločina u Starom Brodu.
“Posebnu dimenziju filma daje i činjenica da je komunistički režim zabranjivao da se govori o ovom zločinu”, rekao je Bašević.
On je istakao da je važno što je večerašnjoj projekciji filma na Sokocu prisustvovao veliki broj mladih koji trebaju da znaju o stradanju Srba u svim ratovima.
“Film ostavlja dubok utisak i rađen je za više govornih područja”, rekao je Bašević i dodao da je ovaj film dokument koji će poslati poruku svijetu o stradanju srpskog naroda.
Učenik drugog razreda Srednjoškolskog centra “Sveti Vasilije Ostroški” Strahinja Marković, koji je bio snimatelj filma, istakao je da je snimanje trajalo više od sedam mjeseci, a montaža pet mjeseci.
“Sve ovo je probudilo posebne emocije, naročito tokom snimanja izjava svjedoka koji nose svoje tragične priče i to me je dodirnulo”, zaključio je Marković.
