U Krfskom kanalu, 23. januara 1916. godine, počelo je sahranjivanje srpskih vojnika u Plavu grobnicu.
Poslije natčovječanskih napora u albanskim gudurama i dodatne golgote od 160 kilometara pješačenja močvarnim primorjem od Skadra do Valone, zbog toga što se nisu pojavili obećani saveznički brodovi, vojnici su masovno umirali od tifusa, gladi i iscrpljenosti.
Pošto nije bilo dovoljno mjesta na Krfu i ostrvcu Vido, na koje su prebačeni oboljeli od tifusa, a i zbog opasnosti od širenja epidemije, odlučeno je da oni budu sahranjeni u more.
Prema zvaničnim, ali nepotpunim podacima /svi umrli nisu evidentirani/, do 23. marta 1916. godine u Krfskom kanalu sahranjeno je 4.847 srpskih vojnika i oficira.
Od tada, svi srpski brodovi koji tuda prolaze zaustavljaju se i odaju počast sahranjenima u Plavu grobnicu.
