Ideja Mladobosanaca nikada neće umrijeti, istaknuto je danas na “Principovim danima” u okviru kojih je položeno cvijeće na grob Gavrila Principa na groblju Sveti arhanđeli Georgije i Gavrilo u Sarajevu, a potom i na spomenik u Istočnom Novom Sarajevu.
Prethodno je u Spomen-kapeli “Vidovdanskih heroja” na groblju Sveti arhanđeli Georgije i Gavrilo služena liturgija koju je predvodio protojerej stavrofor Velimir Divljanović, a potom i parastos članovima Mlade Bosne.
Srpsko pjevačko društvo “Sloga” upriličilo je prigodan muzičko-poetski recital.
Vijence na grob “Mladobosancima” položili su u ime grada Istočno Sarajevo gradonačelnik LJubiša Ćosić i delegacije opštine Istočno Novo Sarajevo i Ambasade Srbije u Sarajevu.
Ćosić je ovom prilikom istakao da ideja Mladobosanca nije i nikada neće umrijeti, da je čuveni pucanj 28. juna 1914. godine bio okidač za put slobode ne samo Srba, nego i drugih naroda sa ovih prostora.
On je istakao da su Princip i njegovi saborci podnijeli veliku žrtvu, a nakon Sarajevskog atentata uslijedili su strašni progoni nevinog naroda u znak austrougarske odmazde.
Ćosić je podsjetio na sve važnije i teške istorijske događaje koji su se desili na Vidovdan, ističući da su svi oni bili usmjereni ka oslobođenju srpskog naroda od zavojevača i okupatora.
“Mi i danas stojimo na pravoj strani istorije, i za nas je Gavrilo Princip heroj i junak. Vidovdan je za srpski narod poseban zavjetni praznik, i zbog toga su Srbi srećan narod, narod koji ima istoriju, slobodu i bolju budućnost”, rekao je Ćosić.
Član “Mlade Bosne” Gavrilo Princip izvršio je 28. juna 1914. godine atentat na austrougarskog prestolonasljednika Franca Ferdinanda u Sarajevu.
U atentatu je, od posljedica slučajnog ranjavanja, preminula i njegova supruga Sofija Hotek.
Sarajevski atentat poslužio je austrougarskim vlastima za vojnu invaziju na Srbiju, što je dovelo do Prvog svjetskog rata.
Članovi “Mlade Bosne” izvršili su atentat u znak protesta protiv austrougarske okupatorske politike i iz težnje tada većinskog srpskog naroda u BiH, ali i pripadnika drugih naroda i vjera, za oslobođenje i ujedinjenje.
Posmrtni ostaci “vidovdanskih junaka” nakon Prvog svjetskog rata, 7. jula 1920. godine preneseni su i sahranjeni u zajedničkoj grobnici u Sarajevu da bi tek 1939. godine njihove kosti bile konačno položene u kapeli “Vidovdanskih heroja” na pravoslavnom groblju u sarajevskom naselju Koševo.
Vlasti Kraljevine Jugoslavije postavile su spomen-ploču na mjestu gdje je Princip izvršio atentat, ali su je okupatorske njemačke i ustaške snage, koje su došle u Sarajevo, uklonile 1941. godine i odnijele na dar nacističkom vođi Adolfu Hitleru.
Na istom mjestu nakon Drugog svjetskog rata ponovo je postavljena spomen-ploča na kojoj se nalazio natpis: “Sa ovoga mjesta 28. juna 1914. godine Gavrilo Princip je svojim pucnjem izrazio narodni protest protiv tiranije i vjekovnu težnju naših naroda za slobodom”.
Tu spomen-ploču u proteklom ratu u BiH, 1992. godine maljem su uništili pripadnici muslimanske vojske, kao i Principove otiske stopa na mjestu atentata koje su se nalazile ispred Muzeja “Mlade Bosne”.
Most u Sarajevu, nedaleko od mjesta atentata, 1918. godine dobio je naziv po Gavrilu Principu – Principov most, da bi ga nakon proteklog rata vlasti u Sarajevu preimenovale u Latinsku ćupriju.
