Porodici nekadašnjeg borca sa Košara Aleksandra Šarančića danas će u Mokrom, opština Pale, biti uručena pomoć u vrijednosti od 1.300 KM, najavljeno je iz Odbora za pomoć Srbima na Kosovu i Metohiji.
Iz Odbora navode da Aleksandrova majka Radmila /72/ i sestra Aleksandra /54/ Šarančić žive same u Mokrom u teškoj situaciji koju dodatno pogoršava i to što sestra nije radno sposobna iz zdravstvenih razloga.
“Na molbu prijatelja odlučili smo da im pomognemo paketom pomoći od četiri palete drva i prehrambeno higijenskim paketom”, navodi se u saopštenju Odbora za pomoć Kosovu i Metohiji.
Predsjednik Odbora Milorad Arlov koji će posjeti prodicu Šarančića i uručiti pomoć rekao je da svi koliko mogu treba da pomognu svim srpskim junacima i njihovim porodicama koji su branili srpsku slobodu, čast i dostojanstvo, a pogotovo herojima iz slavne Bitke sa Košara, istorijske nadljudske vojne operacije.
Posjeta je predviđena za 12.00 časova.
Šarančić je osnivač grupe “Gromovi” koji su bili među mnogim srpskim junacima na Košarama 1999. godine.
On je rođen 7. jula 1975. godine u Sarajevu. Kao vodnik Vojske Jugoslavije bio učesnik je istorijske junačke srpske bitke u obrani srpske časti i dostojanstva na Košarama 1999. godine.
Vojnička grupa “Gromovi” se borila i branila Srbiju i Kosovo i Metohiju u najtežoj srpskoj bitci u novijoj istoriji, gdje je život sa slobodu i dostojanstvo Srbije dalo 108 pripadnika vojske Jugoslavije.
Aleksandar je preživio bitku, ali je sebi oduzeo život 24. decembra 2001. godine.
Bitka na Košarama jedna je od najčuvenijih u savremenoj srpskoj istoriji, kada su pripadnici terorističke OVK uz pomoć NATO avijacije i albanske vojske namjeravali da zauzmu karaulu Košare od Vojske Jugoslavije, a potom naprave koridor za kopnenu invaziju iz pravca Albanije.
Bitka na Košarama vođena je od 9. aprila do 14. juna 1999. godine u rejonu graničnog prelaza Rasa Košares, na granici tadašnje SR Jugoslavije i Albanije.
Uprkos ogromnim naporima OVK i njihovih zapadnih pokrovitelja i zauzimanju lokacija od terorista, Vojska Jugoslavije uspjela da stabilizuje front na drugoj liniji odbrane i spriječi dalje napredovanje, odnosno kopnenu invaziju na SR Jugoslavije.
Tokom dva mjeseca borbi poginuo je 21 oficir i podoficir, 50 vojnika na odsluženju vojnog roka, 13 aktivnih vojnika i 24 dobrovoljca, dok je ranjeno 256 boraca.
